BLOG Mmm, appeltaartjes!

Het ruikt heerlijk op het labelterrein. Als je je neus achterna gaat, kom je al gauw bij het Kokkamp terecht. Daar worden het hele weekend door de lekkerste gerechten bereid. Tjitske van scoutinggroep Van Maasdijk uit Heereveen schrijft alle recepten netjes op in haar Kokkamp-kookboek. Gisteren heeft ze hutspot met gehakt gemaakt en vanmorgen een lekker ontbijtje. In de middag staan pizza, appeltaartjes en curryworst op het menu. 
 
Kokkamp
 
De voorbereidingen van de appeltaartjes zijn in volle gang. Het deeg wordt gekneed en de appels worden geschild en gesneden. Martin van Scouting Nienoord uit Leek heeft het schillen van de appels voor zijn rekening genomen. Dat gaat het makkelijkst met een dunschiller, heeft hij net van Tjitske gehoord, maar je moet niet uitschieten in je duim. 
 Kokkamp foto 2
 
De appeltaartjes worden in een op houtvuur gestookte oven gebakken in kleine emaillen pannetjes. Dat wordt zeker smullen! Maar of dit het állerlekkerste van het hele kamp wordt, dat durven Tjitske en Martin niet te zeggen. Ook morgen worden er nog allerlei lekkernijen klaargemaakt.
 

BLOG Back to Brownsea Island

Waarschijnlijk is het Brownsea Camp het allerprimitiefste onderdeel van de HIT Dwingeloo. De deelnemers hebben namelijk geen tent, tandenborstel en bestek mee. Ze maken dit van materialen die ze in het bos vinden. De deelnemers van dit HIT-onderdeel gaan dus echt back to basic, net zoals de padvinders die tijdens het allereerste scoutingkamp in 1907 met Baden Powell op het Engelse Brownsea Island kampeerden.

brownsea

Ook het koken wordt een hele uitdaging, want een brandertje, de pannen en zelfs de lucifers hebben Reinier, Iris, Jordy, Anne en Tjerk (Meridiaan uit Almere) thuisgelaten. Ze proberen het hout aan te steken met behulp van een fire stick. Een geduldig werkje, maar zoals altijd geldt dat de aanhouder wint. En als het vuurtje eenmaal brandt kan het eten eindelijk bereid worden. De groep uit Almere eet vanavond wraps met gehakt en groente, met eerst nog een lekker soepje vooraf. En een maaltijd waar je goed je best voor hebt gedaan, smaakt natuurlijk extra lekker!

BLOG Op een onbewoond eiland

Wanneer je over het kampterrein van Expeditie Dwingeloo rondloopt, weet je – als we even niet letten op hoe KOUD het is – bijna niet meer of je je in een Nederlands bosgebied of op een onbewoond eiland bevindt. Het expeditie-sfeertje is goed gezet; er branden fakkels en de kampvuurplek wordt zowel op zaterdagavond als zondagavond gereed gemaakt voor het beruchte eilandraad. Het kampvuur staat tussen twee gepionierde tribunes in. Het grootste gedeelte van het paasweekend zijn deze tribunes leeg, maar in de avonden zullen kamp A en kamp B tegenover elkaar plaatsnemen en elkaar daarbij strijdlustig in de ogen kijken. Er wordt namelijk niet om zomaar iets gestreden, er staat veel op het spel: je slaapplek. Hoe beter je de proeven uitvoert, hoe meer kans je maakt om gewoon lekker in je eigen tentje te kunnen slapen. Als dat minder goed gaat, dan zou het maar zo kunnen dat je in een ‘frietbuiltje’ zal slapen. Wat dat precies is, maakt eigenlijk niet uit: je slaapt in dat geval in principe buiten. En laat het dit paasweekend in de nachten nou net heel helder en dus heel koud zijn! 
 IMG 20170416 WA0010
 
De proeven die de deelnemers moeten doorstaan, bevatten onderdelen die we allemaal kennen van het televisieprogramma Expeditie Robinson. Balanceren, parcoursen en natuurlijk het doorbranden van touwtjes met behulp van primitief aangemaakte vuurtjes. Je zou zeggen dat de deelnemers op zaterdagavond vlak voor de eerste eilandraad zenuwachtig zitten te ijsberen, piekerend over hoe ze de nacht zullen overleven. Maar niets is minder waar. Er gaat vooral aandacht uit naar het stukmaken van de kokosnoten die ze zojuist in de laatste proef hebben bemachtigd. Zo zie je maar, op een onbewoond eiland – die we ons voor het gemak maar even inbeelden – zijn alle dagen fijn.
 

BLOG sfeerimpressie zaterdagavond Triathike

Zaterdagavond, 22.00 uur. Op het kampeerterrein van de Triathike is het een relaxte bedoeling. Dat mag ook wel, na een pittige wandeltocht van zo'n 20 kilometer. Voor het eerst in jaren zijn alle deelnemers op tijd binnen. Een unicum, volgens de hikeleiding.
 triathike
 
Waar de laatste hikers nog gauw hun slaapmatjes klaarleggen, scharen de anderen zich rond het knetterende kampvuur. Het is een koude, heldere avond met veel sterren. Met een waterpomptang haalt de hikeleiding blikken knakworsten uit het vuur. Zo'n warme versnapering, dat gaat er zeker wel in!
 

BLOG Spontane jongens bij het Trapperskamp

Op een zandvlakte in het bos van Dwingeloo rennen de deelnemers van het Trapperskamp als kippen zonder koppen door elkaar heen. Wat ze aan het doen zijn maakt niet uit, ze vermaken zich kostelijk. Genoeg energie, want het avondmaal is net achter de kiezen. De avond begon alleen niet voor iedereen heel soepel. De deelnemers moesten zelf boodschappen voor hun avondeten meenemen om het vervolgens ook zelfstandig te bereiden. Van één van de deelnemers waren de boodschappen wel naar Dwingeloo vervoerd, maar daarna – per ongeluk – door zijn ouders weer mee terug gereden naar Boxtel. En dat ligt helemaal Brabant! Wat een pechvogel! 
 
 IMG 20170416 WA0014
 
Wat er dan wel weer tegenover staat, is dat er rond deze tijd van het jaar weer lekker lang buiten gespeeld kan worden. Er zijn al allerlei spellen voorbij gekomen, de ene keer is het tikkertje met de bal, de andere keer is het een kat-en-muis-spel en het eindigt in een ruig potje hollandse leeuwen. Vooral dan kan je goed zien dat het Trapperskamp dit jaar met name uit jongens bestaat; er zijn maar zes meiden aanwezig tegenover 22 jongens! Bij het hollandse leeuwen haken de meiden dan ook even af, met als reden dat ze niet zo’n zin hebben in een bezoekje aan het ziekenhuis. Toch vinden de meiden het wel leuk dat ze dit weekend ondervertegenwoordigd zijn: “Jongens zijn spontaan en meisjes zijn moeilijker”. Bodi, die dit kamp om onbekende redenen ook wel ‘Boni’ genoemd wordt, wordt aangehaald in een voorbeeld van deze jongensachtige spontaniteit. Hij ‘steelt’ namelijk paaseitjes van de meiden. Misschien was hij dan wel de pechvogel wiens avondeten mee terug gereden was naar Boxtel, maar nee, het is gewoon een spontane zoetekauw. 
 
IMG 20170416 WA0011